വിഘ്നങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഗണപതി

ഇന്ന് മേയ് ഏഴാം തീയതി [ശനിയാഴ്ച] ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്താണ്. രാവിലെ മനുകുട്ടനെ 'സായി ദീപ സ്കൂളില്‍' കൊണ്ടുപോയി ക്ലാസ്സില്‍ ചേര്‍ത്തു. ഇപ്പോള്‍ അവിടെ അവധിക്കാല ക്ലാസ്സുകള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. പാട്ടും കളികളുമായി ഏകദേശം അമ്പതോളം കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവും. അവനെ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുത്തിയ ശേഷം ഞാന്‍ എന്റെ കുറച്ചു ഓഫീസ് ഡ്യൂട്ടികള്‍ തീര്‍ത്തു. ഉച്ചയ്ക്ക് പോയി മനുക്കുട്ടനെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോന്നു. ആദ്യ ദിവസമല്ലേ അത്രയും മതി എന്ന് കരുതി. ആള്‍ക്ക് പുതിയ ഇടം നന്നായി പിടിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. വൈകുന്നേരം ഒന്ന് കിഴക്കേകോട്ട വരെ പോയി. വീട്ടില്‍ ഒരു ക്ലോക്ക് കേടായി ഇരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അത് നന്നാക്കി എടുക്കുക ആയിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. കിഴക്കേകോട്ടയില്‍ ധാരാളം വച്ച് റിപ്പയര്‍ കടകള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു മൂന്നു കടകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി ഒടുവില്‍ ഒരു വിദ്വാന്‍ ആ ക്ലോക്ക് ഒരു മണിക്കൂറില്‍ ശരിയാക്കി തരമെന്നേറ്റു. അവിടെ ക്ലോക്ക് കൊടുത്തിട്ട്, പതിയെ ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാമെന്ന് വച്ച്, പദ്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രനടയില്‍ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു. പിന്നെയും നടന്നു പഴവങ്ങാടിയില്‍ ഒരു കാപ്പി കുടിക്കാമെന്ന് വച്ചു. അങ്ങോട്ട്‌ പോകുമ്പോള്‍, ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്‍പില്‍ തേങ്ങ കച്ചവടക്കാരുടെ പൊടിപൊടിക്കല്‍. ഞാനും ഒരു തേങ്ങ വാങ്ങി കയ്യില്‍ പിടിച്ചു അകത്തു കയറി. തേങ്ങ ഉടയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പില്‍ കുറച്ചു നേരം നിന്ന്, കാര്യങ്ങള്‍ നിരീക്ഷിച്ചു. ആരുടെയോ ആയിരം തേങ്ങ ഉടച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവനക്കാരന്‍, പൊട്ടിയ തേങ്ങ കഷണങ്ങള്‍ വാരി മാറ്റി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പണിക്കാര്‍, ഇടയ്ക്ക് ഒന്നും രണ്ടും തേങ്ങ ഉടയ്ക്കുന്ന സാദാ ഭക്തര്‍. എല്ലാവരും വലതുകൈ കൊണ്ടാണ് തേങ്ങ ഉടയ്ക്കുന്നത്. എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഇടതുകൈ ആണ് വശം! എന്ത് ചെയ്യും, ആരും ഇടം കൈകൊണ്ടു തേങ്ങ ഉടയ്ക്കുന്നുമില്ല. ഞാന്‍ വലതു കൈ കൊണ്ട് എറിഞ്ഞാല്‍ പൊട്ടുമോ? കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു നിന്ന്, പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ചു വലംകൈ കൊണ്ട് തന്നെ സര്‍വ്വ ശക്തിയും എടുത്തു ഒറ്റ ഏറുകൊടുത്തു. ഭാഗ്യം തേങ്ങ ചിന്നി ചിതറി. എനിക്ക് നല്ല മന:ശാന്തി തോന്നി. ദീപാരാധനയ്ക്കുള്ള സമയമായിരുന്നു. ഏതാനും മിനുട്ടുകള്‍ ഇടയ്ക്കയുടെ താളം ശ്രവിച്ചു, ദീപാരാധന തൊഴുവാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഭക്തരുടെ കൂടെ, ശ്രീകോവില്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി കണ്ണുകളടച്ചു കൈകള്‍ കൂപ്പി നിന്നപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ശാന്തി! മനസ്സിനെ എല്ലാ വ്യഗ്രതകളില്‍ നിന്നും മുക്തമാക്കി, ചിന്തകളെ ഏകോപിപിച്ചു, നമ്രശിരസ്കരായി അവിടെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളില്‍, ശാന്തിയുടെ കുളിര്‍കാറ്റടിക്കും തീര്‍ച്ച. ഇതിനുപിന്നില്‍ ഒരു മന:ശാസ്ത്രം ഇല്ലേ? രാവന്തിയോളം അദ്ധ്വാനിച്ചു, മനസ്സും ശരീരവും തളര്‍ന്നു, മനസ്സില്‍ നൂറു കണക്കിന് ചിന്തകളും അതിലേറെ പ്രയാസങ്ങളുമായി വിശ്രമിക്കാന്‍ പോകുന്ന മനുഷ്യന്‍, അല്‍പനേരം കണ്ണുകളടച്ചു, കൈകള്‍ കൂപ്പി, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, അപരിമേയനായ ഈശ്വരന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് തന്നെത്തന്നെ ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ എല്ലാ ഭാരങ്ങളും, എല്ലാ നെഗറ്റീവ് ചിന്തകളും ഇല്ലാതാവും. ഇതാണ് എനിക്ക് ദീപാരാധന തൊഴുതുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ തോന്നിയ മന:ശാസ്ത്രചിന്തകള്‍. നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു?
-----------------
ആരാണ് ഗണപതി?

ഞാന്‍ കുഞ്ഞുംനാളിലെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമാണ് ഗണപതിയുടേത്. വളരെ രസികനായ ഒരു ദൈവം. നീണ്ട തുമ്പികൈയും കുടവയറും ഒക്കെയായി ആനയുടെ തലയും മനുഷ്യന്റെ ഉടലും കൂടിച്ചേര്‍ന്നു വളരെ ജുഗുപ്സാവാഹമായ ഒരു രൂപം. ശിവ-പാര്‍വതി ദമ്പതികളുടെ ഈ പുത്രനെക്കാണുമ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും ചിന്തിക്കാറുണ്ടോ ഇതിന്റെ ഉള്‍പൊരുളെന്തെന്നു? 'വിഘ്നേശ്വരന്‍‍' എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഗണപതിയുടെ മുന്‍പില്‍ ഒരു നാളികേരം ഉടച്ചാല്‍, നമ്മുടെ വിഘ്നങ്ങളൊക്കെ അതായത് തടസ്സങ്ങളൊക്കെ നീങ്ങികൊള്ളുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു, അല്ലെ? ശരിയാണ്, അവിടെ ഉടയുന്നത് വെറും നാളികേരം അല്ല. പിന്നെയോ, നിങ്ങളുടെ തന്നെ 'അഹം' ആണ്. നാളികേരത്തിന്റെ കട്ടി, അറിയില്ലേ. ആദ്യം ചകിരി മടല്‍, പിന്നെ കട്ടിയുള്ള ചിരട്ട, അതിനുള്ളില്‍ കൊപ്ര... അതിനുള്ളിലാണ് നിന്റെ അഹങ്കാരം കുടിയിരിക്കുന്നത്. അത് ശക്തിയായി എറിഞ്ഞാലെ ഉടയത്തുള്ളൂ. അങ്ങിനെ നമ്മുടെ 'അഹം' ഞാന്‍ എന്നാ ഭാവത്തെ ഉടച്ചാല്‍ മനസ്സിലാവും ഗണപതിക്ക്‌ നമ്മോട് എന്താണ് പറയാന്‍ ഉള്ളതെന്ന്:

വലിയ തല - വലുതായി ചിന്തിക്കുക. ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതിയാണ് നമ്മെ പലപ്പോഴും കുഴപ്പങ്ങളില്‍ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കുന്നത്. വലുതായി ചിന്തിച്ചാല്‍ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ നേടാം.

വലിയ ചെവികള്‍ - ഇന്ന് ആര്‍ക്കും ശ്രവിക്കാന്‍ നേരമില്ല. എല്ലാ വീടുകളിലും ഈ പ്രശ്നം ഉണ്ട്. കുട്ടികള്‍ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ എത്ര മാതാപിതാക്കള്‍ ചെവികൊടുക്കാറുണ്ട്? പുതിയ ആശയങ്ങളെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയും കേള്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാവുക. മറ്റുള്ളവര്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കാന്‍ പഠിക്കുക, ഓഫീസില്‍ അയാളും വീട്ടില്‍ ആയാലും.

ചെറിയ കണ്ണുകള്‍ - നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു നിരീക്ഷിക്കുക. ഏകാഗ്രത ശീലിക്കണം, എങ്കിലേ പല കാര്യങ്ങളും ശരിയായ വിധത്തില്‍ ദര്‍ശിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. സൂഷ്മ നിരീക്ഷണം നമ്മെ ശരിയായ തീരുമാനത്തില്‍ എത്തിക്കും.

ചെറിയ വായ - മിതവക്കാകുക. മിതഭക്ഷണം ശീലിക്കുക. അമിത ഭാഷണം വഴക്കിനെയും, അമിത ഭക്ഷണം രോഗങ്ങളെയും ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുന്നു. ആവശ്യമില്ലത്തിടത്തു കയറി അഭിപ്രായം പറയരുത്.

നീണ്ട മൂക്ക് - കാര്യങ്ങള്‍ മണത്തറിയുക എന്ന് നാം പറയാറില്ലേ? അത് തന്നെ, നടക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മണത്തറിയാന്‍ സാധിക്കും, അത് വഴി വരാനിരിക്കുന്ന ആപത്തുകളെ തടയാനുമാവും.

വലിയ വയറ് - എന്തും ഉള്‍ക്കൊള്ളനാവും ആ വലിയ വയറിന്. ജീവിതത്തില്‍ നല്ലതും ചീത്തയും സംഭവിക്കും, നല്ലവരെയും ചീത്തയാളുകളെയും കണ്ടുമുട്ടും. എല്ലാം ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ നാം പഠിക്കണം.
--------------------
ഇത്രയും വലിയ ഈശ്വരന്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു എലിയുടെ പുറത്താണ്. അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഗണപതിക്ക്‌ 'ഈഗോ' ഒട്ടും ഇല്ലാഎന്നാണ്. എലിയെപ്പോലും വെറും നികൃഷ്ടജീവിയായി തള്ളിക്കളയാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ മനസ്സിന് കഴിയുന്നില്ല. എലിയെ തന്റെ വാഹനമാക്കി, ഏതു ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കാന്‍ മൂപ്പര്‍ക്ക് സാധിക്കുന്നു. നാമോ? ആനപ്പുറത്ത് മാത്രമേ സഞ്ചരിക്കൂ എന്ന മനോഭാവവുമായി വഴിയറിയാതെ ഉഴലുന്നു!

വിഘ്നേശ്വരന്‍ നമ്മേ നേര്‍വഴി നടത്തട്ടെ!!

ലക്ഷ്മി അഷ്ട്ടോത്തര ശതാനാമ സ്തോത്രം (108 Names of Laksmi)

കുറെ ദിവസമായി എനിഗ്മയിലെ ഒരു ഗാനം മനസ്സില്‍ അലയടിക്കുന്നു. ഇതിലെ സംസ്കൃത ശ്ലോകം ആവാം എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത്? എനിഗ്മയിലെ ചില ഗാനങ്ങള്‍ പല രാജ്യങ്ങളിലും നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ വിഷാദരോഗം പരത്തുന്നു എന്ന ആരോപണത്തെ തുടര്‍ന്നാണിത്. ഞാന്‍ പല എനിഗ്മ ഗാനങ്ങളും കേട്ട് നോക്കിയെങ്കിലും ഒരു വിഷാദശ്ചവി അതില്‍ കണ്ടില്ല. 'The Child in Us' എന്ന ഗാനമാണ് ഇപ്പോള്‍ എന്റെ തലയില്‍ കയറിയിരിക്കുന്നത്. അതില്‍ താഴെ പറയുന്ന ശ്ലോകം പലതവണ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്:

"പ്രസന്ന വദനാം
സൌഭാഗ്യദാം ഭാഗ്യദാം

ഹസ്താഭ്യാം അഭയപ്രദാം

മാണിഗാണൈര്‍
നാവിധൈര്‍ഭൂഷിതാം"

ഇത് ലക്ഷ്മി ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്ന ശ്ലോകമാണ്. ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ദേവതയാണ് 'ശ്രീ ലക്ഷ്മി' - സമ്പത്തിന്റെയും സൌന്ദര്യത്തിന്റെയും ദേവി. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യയാണ് ലക്ഷ്മി ദേവിയെന്നു പുരാണങ്ങളില്‍ കാണുന്നു. പിന്നീടുള്ള അവതാരങ്ങളില്‍ കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യ രുഗ്മിണിയായും രാമന്‍റെ ഭാര്യ സീതയായും ലക്ഷ്മി അവതരിക്കുന്നു. (വൃശ്ചിക മാസത്തിലെ തൃക്കാര്‍ത്തിക നാളില്‍ കേരളത്തിലെ വീടുകളില്‍ ദീപം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച് ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു)

ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം നോക്കാം.
'പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടുകൂടി എല്ലാ സൌഭാഗ്യവും തരുന്ന,

കൈകള്‍ രണ്ടും നീട്ടി നമ്മെ ഏതു ഭയത്തില്‍ നിന്നും മുക്തിയരുളുന്ന,

സര്‍വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി സൌന്ദര്യവതിയായിരിക്കുന്ന,

(ലക്ഷ്മി ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു)'

ലക്ഷ്മി അഷ്ട്ടോത്തര ശതാനാമ സ്തോത്രത്തിലെ (108 Names of Laksmi) ധ്യാന ശ്ലോകത്തില്‍ നിന്നും എടുത്തതാണ് ഈ വരികള്‍.

FULL SANSKRIT TEXT

vande padmakaraaM prasanna vadanaam.M saubhaagyadaaM bhaagyadaam.M hastaabhyaaM abhayapradaam.M maNigaNairnaanaavidhairbhuushhitaam.M bhaktaabhiishhTa phalapradaaM harihara brahmaadibhiH sevitaaM paarshve pa.nkajasha.nkhapadma nidhibhir- yuktaaM sadaa shaktibhiH

FULL TRANSLATION

I salute the Goddess, who bears lotus flowers in hands, who is of smiling face, bestower of all fortunes, whose hands are ready to rescue anyone from fear, who is adorned by various ornaments with precious stones, who showers boons fulfilling the ambitions of Her devotees, who is worshipped by Hari, Hara and Brahma, who is the possesser of wealth ('nidhi') symbolized by Lotus and conch-shell ('sha.nkha-padma').

"ഞാന്‍ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു, കൈകളില്‍ താമരപൂവ് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന,

പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടുകൂടിയിരിക്കുന്ന, സര്‍വ്വവിധ സൌഭാഗ്യങ്ങളും ചൊരിയുന്ന,

ഏവരേയും ഭയത്തില്‍ നിന്നും കരേറ്റുന്ന,

വൈര്യകല്ലുകളാല്‍ സര്‍വാഭരണ വിഭൂഷിതയായ,

ഭക്തരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കും അഭിവൃദ്ധി ചൊരിയുന്ന,

ഹരിയാലും ഹരനാലും ബ്രഹ്മനാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്ന,

ശംഖും താമരയും അടയാളമായി സമ്പത്ത് മുഴുവനായി കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന

(ദേവിയെ ഞാന്‍ സ്തുതിക്കുന്നു)"

പാശ്ചാത്യര്‍ 'GOOD LUCK' എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ ബിംബരൂപമാണ് ലക്ഷ്മി ദേവി. (ശ്രീ എന്നാല്‍ ലക്ഷ്മിയാണ്) ധനത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തിമദ് ഭാവമാണ് ലക്ഷ്മീ ദേവി. വീടുകളില്‍ ലക്ഷ്മീ ദേവിയുടെ ചിത്രം വയ്ക്കുന്നത് ഐശ്വര്യമായി ഹൈന്ദവര്‍ കരുതുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. എത്ര മനോഹരമാണ് ഹൈന്ദവ സംസ്കാരത്തിലെ ഈ 'മിഥോളോജി' !! ഒരു ലക്ഷ്മി ചിത്രം 'താമര' ഇല്ലാതെ നമുക്ക് കാണാനാവില്ല. താമര വളരെ ഉദാത്തമായ ഒരു ഭാരതീയ (SYMBOL) ചിഹ്നമാണ്. അത് നൈര്‍മല്യത്തെയും ആത്മീയഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. താമര വളരുന്നത് ചെളിയിലാണ്. എന്നാല്‍ വിരിയുന്നതോ, ജലത്തിന് മുകള്‍പരപ്പിലും. ചെളിയിലാണ് വേരുകള്‍ എങ്കിലും അല്പം പോലും അഴുക്കു പുരളാതെ പരിശുദ്ധമാണ് താമരയില്‍ വിരിയുന്ന പൂവ്. ഇത് ആത്മീയ ശക്തിയെ/പരിശുദ്ധിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മീയ നൈര്‍മല്യം ആര്‍ജിക്കനായാല്‍ ലോകത്തിന്‍റെതായ മലിനതകളില്‍ നിന്നും മുക്തിനേടി പരിപൂര്‍ണതയിലേക്ക് എത്തി ചേരാനാകുമെന്ന് ഇത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

താമരയില്‍ ഉപവിഷ്ടയായ ലക്ഷ്മി ദേവി ആത്മീയ പരിശുദ്ധിയെ/ പരിപൂര്‍ണതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

(Note: ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്ക് ഇത് നോയമ്പ് കാലമാണല്ലോ. ലോകത്തിന്റെ ചെളികുണ്ടില്‍ -പ്രലോഭനങ്ങളാകുന്ന- നിന്നും താമരയുടെ പരിശുദ്ധിയിലേക്ക് ഈ നോയമ്പ് കാലം നമ്മെ നയിക്കട്ടെ)