Thursday, November 19, 2026

'അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം' എന്ന വലിയ നുണ

 

അടുക്കളയിലെ വിപ്ലവം: 'കൈപ്പുണ്യം' എന്ന മിഥ്യയും 'സമൂഹ അടുക്കള' എന്ന ഭാവിയും


കേരളീയ സമൂഹത്തിൽ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതും എന്നാൽ പലപ്പോഴും സൗകര്യപൂർവ്വം വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒന്നാണ് അടുക്കളയിലെ അധ്വാനവും ലിംഗനീതിയും.
അടുക്കള ഒരു 'സെമിത്തേരി'യാണെന്നും, സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതവും സമയവും അവിടെ കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുകയാണെന്നും പറയുമ്പോൾ പലർക്കും അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും. ഇതിനോട് അനുബന്ധിച്ച് ഉയർന്നുവരുന്ന ചില പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾക്കും വിമർശനങ്ങൾക്കും വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

അടുക്കളയിലെ എന്റെ പങ്കാളിത്തം

"താങ്കൾ അടുക്കളയിൽ കയറാറുണ്ടോ? പാചകം ചെയ്യാറുണ്ടോ?" എന്നതാണ് ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. ഞാൻ ഒരു മികച്ച പാചകവിദഗ്ധനല്ലെങ്കിലും, എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ 5.30 മുതൽ 7 മണി വരെ എന്റെ സമയം അടുക്കളയിലാണ്. ചായ, ഓംലെറ്റ്, ഉപ്പുമാവ്, വെജ് കുറുമ, ബീഫ് കറി, ഗോതമ്പ് ദോശ തുടങ്ങിയവ അത്യാവശ്യം നന്നായി ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. അതിലുപരി, പാചകത്തിന് മുൻപുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിലും (Pre-cooking), ഭക്ഷണശേഷമുള്ള വൃത്തിയാക്കലിലും (Post-cooking) ഞാൻ സജീവമായി പങ്കുചേരാറുണ്ട്. എങ്കിലും, വീട്ടിലെ പാചകത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാരം ഇപ്പോഴും അമ്മച്ചിയുടെയും ഭാര്യയുടെയും ചുമലിൽ തന്നെയാണെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ തുറന്നു സമ്മതിക്കുന്നു.

'അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം' എന്ന വലിയ നുണ

"അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം" എന്നത് പണ്ടുമുതലേ മലയാളികൾ കൊണ്ടാടുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൊല്ലാണ്. അമ്മയുടെ പാചകമാണ് ഏറ്റവും മികച്ചതെന്ന് പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞ്, അടുക്കളപ്പണി പൂർണ്ണമായും സ്ത്രീകളുടെ തലയിൽ കെട്ടിവയ്ക്കുന്ന ഒരു തന്ത്രമാണിത്. ഇവിടെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയല്ല, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ പണിയെടുക്കാനുള്ള മടിയാണ് പ്രകടമാകുന്നത്.

പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും പൊതുവേദികളിലൂടെയും അടുക്കളയിലെ ലിംഗസമത്വത്തെക്കുറിച്ച് നാം വാതോരാതെ സംസാരിക്കുകയും മഹത്വവത്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കേരളത്തിലെ യാഥാർത്ഥ്യം ഇതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. പ്രബുദ്ധരെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ 90 ശതമാനത്തിലധികം വീടുകളിലും അടുക്കളപ്പണിയുടെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്വം ഇന്നും സ്ത്രീകളുടെ ചുമലിൽ തന്നെയാണ് അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. മികച്ച കമ്പനികളിൽ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരും സാമ്പത്തികമായി സ്വയംപര്യാപ്തത നേടിയവരുമായ സ്ത്രീകൾ പോലും, ഓഫീസിലെ ജോലിഭാരം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയാൽ അടുക്കളയെന്ന 'രണ്ടാം ഷിഫ്റ്റിലേക്ക്' നിർബന്ധിതരായി തള്ളിവിടപ്പെടുന്നു. പാഠപുസ്തകങ്ങളിലെ പുരോഗമന ആശയങ്ങൾ വീടുകളുടെ അകത്തളങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുവരാത്തതിനാൽ, ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസവും വരുമാനവുമുണ്ടായിട്ടും മലയാളി സ്ത്രീകൾക്ക് അടുക്കളയിലെ അമിത അധ്വാനത്തിൽ നിന്നും മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്നും ഇന്നും മോചനം ലഭിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് കയ്പേറിയ സത്യം.

അതുപോലെ തന്നെ വലിയൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്
"വീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാക്കിയാൽ മാത്രമേ ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം ലഭിക്കൂ" എന്നത്. വീട്ടിൽ പാചകം ചെയ്യാനായി നമ്മൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നത് മായം കലർന്ന വെളിച്ചെണ്ണയും, പാക്കറ്റ് പാലും, കറിപ്പൊടികളും, അമിതമായി വിഷമരുന്ന് അടിച്ചു വരുന്ന അന്യസംസ്ഥാന പച്ചക്കറികളുമാണ്. എന്നിട്ടും, വീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ ആരോഗ്യം വിരിയൂ എന്ന് വാദിക്കുന്നത്, വീട്ടിലെ സ്ത്രീകളെക്കൊണ്ട് കൂലി കൊടുക്കാതെ പണിയെടുപ്പിച്ച് നാലുനേരം ഭക്ഷിക്കാനുള്ള മലയാളി പുരുഷാധിപത്യ (Patriarchal) മനസ്ഥിതിയുടെ ഭാഗം മാത്രമാണ്.

ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണമല്ല, വേണ്ടത് 'കമ്മ്യൂണിറ്റി കിച്ചൺ'

അടുക്കളയിലെ അധ്വാനം കുറയ്ക്കണമെന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഞാൻ ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണത്തെയോ ഓൺലൈൻ ഫുഡ് ഡെലിവറിയെയോ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുവെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഓൺലൈൻ ഡെലിവറി ആപ്പുകളോട് എനിക്ക് യാതൊരു താൽപര്യവുമില്ല. കാരണം, ഒരു ഊണ് വാങ്ങുമ്പോൾ പത്തും പന്ത്രണ്ടും പ്ലാസ്റ്റിക് കവറുകളിലും കണ്ടെയ്നറുകളിലുമായാണ് അത് നമ്മുടെ വീട്ടിലെത്തുന്നത്. ഇത് സൃഷ്ടിക്കുന്ന പരിസ്ഥിതി മലിനീകരണം ഭീകരമാണ്. ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം മാസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ മാത്രം ആശ്രയിക്കാവുന്ന ഒന്നാണ്.

ഇവിടെയാണ് 'സമൂഹ അടുക്കള' (Community Kitchen) എന്ന ആശയം പ്രസക്തമാകുന്നത്. ഒരേ പ്രദേശത്തോ കോമ്പൗണ്ടിലോ താമസിക്കുന്ന 10 വീടുകൾക്ക് ഒരു അടുക്കള എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ.

  • പ്രവർത്തന രീതി: 40-50 അംഗങ്ങളുള്ള ഈ കൂട്ടായ്മയ്ക്കായി ശമ്പളത്തിൽ ഒരു പാചകക്കാരനെയോ പാചകക്കാരിയെയോ നിയമിക്കുക.

  • ഭക്ഷണ വിതരണം: മൂന്നുനേരം വേണ്ടുന്ന ലളിതമായ സസ്യാഹാരം ഓരോ വീടിന്റെയും ആവശ്യാനുസരണം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച് കൃത്യസമയത്ത് വിതരണം ചെയ്യുക. മാസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ സ്പെഷ്യൽ വിഭവങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്താം.

  • സാമ്പത്തിക സുതാര്യത: സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന ചെലവും പാചകക്കാരുടെ ശമ്പളവും മറ്റ് അനുബന്ധ ചെലവുകളും മാസാന്തം കണക്കുകൂട്ടി അംഗങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് വീതിച്ചെടുക്കുക. ഇത് തികച്ചും ലാഭകരവും ആരോഗ്യകരവും പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദവുമാണ്.

മാറേണ്ട ഭക്ഷണശീലങ്ങൾ, ലാഭിക്കേണ്ട സമയം


നമ്മുടെ സമയവും ഊർജ്ജവും പാഴാക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ പാചകരീതികൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെപ്പോലെ ലളിതമായ ഭക്ഷണശീലങ്ങൾ നമുക്കും പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്. ബ്രഡ് ഓംലെറ്റ്, സാൻഡ്‌വിച്ച്, ചപ്പാത്തി, ഓട്സ്, പുഴുങ്ങിയ മുട്ട തുടങ്ങിയ ലളിതവും പോഷകസമൃദ്ധവുമായ ഭക്ഷണങ്ങളോട് ഇന്നത്തെ 'ജെൻ സി' (Gen Z) കുട്ടികൾക്ക് താൽപര്യം കൂടിവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, മൂന്നുനേരവും ചോറും കറിയും കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതെന്തോ വലിയ തെറ്റാണെന്നാണ് ഇപ്പോഴും യാഥാസ്ഥിതിക വീടുകളിലെ ചിന്താഗതി.

ഇന്ന് നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളിൽ അരിഞ്ഞു വൃത്തിയാക്കിയ അവിയൽ, സാമ്പാർ, തോരൻ കൂട്ടുകളും, റെഡിമെയ്ഡ് ചപ്പാത്തിയും ദോശമാവുമെല്ലാം സുലഭമാണ്. ഇത്തരം സൗകര്യങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത് അടുക്കളയിലെ സമയം ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

ഉപസംഹാരം

ദിവസവും മൂന്നും നാലും മണിക്കൂർ അടുക്കളയിൽ തളച്ചിടപ്പെടുന്ന ജീവിതമല്ല നമുക്ക് വേണ്ടത്. പാചകത്തിനായി പാഴാക്കുന്ന ഈ സമയം ലാഭിച്ച് വ്യായാമത്തിനും, വായനയ്ക്കും, കലാപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും, മാനസിക ഉല്ലാസത്തിനുമായി വിനിയോഗിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം. അടുക്കളയിലെ അമിത അധ്വാനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ മലയാളിയുടെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യത്തിൽ യഥാർത്ഥ പുരോഗതി ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ.

No comments: